معرفی کامل فرمت NTSC و فرمت NTSC در مقابل PAL

دی‌وی‌دی‌ها همچنان یک حامل ویدئویی بسیار عالی هستند. آن‌ها بسیار پایدارند و فضای ذخیره‌سازی کافی برای نگه‌داری یک فیلم بلند یا یک سریال با بالاترین وضوح را دارند. بسیاری از استودیوهای فیلم و انیمیشن، دی‌وی‌دی را به‌عنوان حامل برای توزیع آسان انتخاب می‌کنند. وقتی با دی‌وی‌دی‌ها سر و کار داریم، ممکن است فکر کنیم همه آن‌ها مشابه‌اند و فقط داده‌های درونشان متفاوت است. اما قالب‌های مختلف زیادی برای دی‌وی‌دی وجود دارد که هرکدام فضای ذخیره‌سازی و فناوری‌های حفاظتی متفاوتی دارند. بنابراین ممکن است متوجه شوید که وقتی یک دی‌وی‌دی با فرمت NTSC را در یک کشور یا منطقه می‌خرید، اما به کشور یا منطقه دیگری می‌روید، محتوای دیسک به‌طور عادی پخش نمی‌شود. دلیل این موضوع چیست؟ آیا به فرمت NTSC آن مربوط است؟ برای پاسخ به پرسش‌هایتان، در این مقاله به‌طور مفصل توضیح خواهیم داد که NTSC چیست و چه تأثیری بر ما دارد. علاوه بر NTSC، یک فرمت رایج دیگر به نام PAL نیز وجود دارد. در این‌جا همچنین تفاوت‌های میان این دو فرمت را خواهید دید و از محتوای ما می‌آموزید چگونه دی‌وی‌دی‌های NTSC را ریپ کنید.

بخش ۱. فرمت NTSC چیست؟

NSTC با فرمت دیجیتال رایج یکسان نیست. این یک سیستم کدگذاری رنگی رایج است که در حال حاضر در مناطقی از جمله آمریکای شمالی، ژاپن و بیشتر آمریکای جنوبی برای پخش تلویزیونی استفاده می‌شود. این سیستم در دورانی ایجاد شد که تلویزیون رنگی به تدریج جایگزین تلویزیون سیاه و سفید شد. شرکت‌های آمریکایی در ابتدا کدک‌های مختلفی را آزمایش کردند تا مشاهده تصاویر رنگی در خانه را آسان‌تر کنند. با این حال، آنها با یکدیگر در تضاد بودند و با درام‌های سیاه و سفید سازگار نبودند. برای حل این مشکل، کمیته ملی سیستم تلویزیون، انتشار یک کدگذاری کاملاً جدید را که با حداکثر تعداد تلویزیون‌های ممکن سازگار باشد، الزامی کرد. به همین دلیل است که ما این سیستم کدگذاری را NTSC می‌نامیم.

امروزه می‌توانیم دی‌وی‌دی‌های NTSC را در بازار دی‌وی‌دی ببینیم. این اصطلاح به فیلم‌های کدگذاری شده با MPEG-2 که روی دیسک‌های نوری ذخیره می‌شوند، اشاره دارد. نرخ فریم این نوع دی‌وی‌دی معمولاً 30 فریم در ثانیه و وضوح تصویر آن 720 در 480 است. مناطق اصلی توزیع دی‌وی‌دی‌های NTSC عبارتند از ایالات متحده، ژاپن، کانادا، کره جنوبی، مکزیک و غیره. محدودیت‌های کد منطقه‌ای مختلفی برای این نوع دی‌وی‌دی وجود خواهد داشت. علاوه بر فرمت NTSC، فرمت دی‌وی‌دی دیگری نیز هر از گاهی در بازار موجود است و آن PAL است. اگرچه همه رایانه‌ها می‌توانند دیسک‌های NTSC و PAL را پخش کنند، اما پخش‌کننده‌های دی‌وی‌دی مختلف با این دو فرمت سازگار هستند. در بخش بعدی، این دو تفاوت را معرفی خواهیم کرد و توضیح خواهیم داد که چگونه باید بین آنها انتخاب کنیم.

بخش ۲. NTSC در مقابل PAL

پال چیست؟

قبل از اینکه شروع به درک NTSC در مقابل PAL کنیم، بیایید به طور خلاصه بررسی کنیم که PAL به چه معناست. این یک سیستم کدگذاری رنگی است که به طور گسترده در اروپا، اقیانوسیه، آسیا، بخش‌هایی از آمریکای جنوبی و بیشتر آفریقا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سیستم در اواخر دهه 1950 برای رفع کاستی‌هایی که گاهی اوقات در NTSC رخ می‌دهد، توسعه داده شد. با وجود سازگاری گسترده آن، وضوح تلویزیون NTSC می‌تواند در صورت مواجهه با آب و هوای بد، زمین‌های خاص یا ساختمان‌های بزرگی که سیگنال را مسدود می‌کنند، تحت تأثیر قرار گیرد. از سوی دیگر، فرمت PAL با معکوس کردن سیگنال در هر دو خط، از چنین خطاهایی جلوگیری می‌کند.

NTSC در مقابل پال

• کیفیت

عاملی که بیشترین تأثیر مستقیم را بر کیفیت تصویر دارد، وضوح تصویر است. در حال حاضر، وضوح تصویر در فرمت NTSC برابر با ۵۲۵ خط است، در حالی که PAL وضوحی برابر با ۶۲۵ خط دارد. PAL می‌تواند ۵۰ فیلد در ثانیه خروجی دهد و ۲۵ فریم در ثانیه را محقق کند. این بدان معناست که PAL می‌تواند اطلاعات بصری غنی‌تری را منتقل کند و بنابراین، کیفیت تصویر در فرمت PAL بالاتر است.

• کُدگذاری رنگ

گیرنده‌های NTSC از تنظیم دستی رنگ توسط کاربر پشتیبانی می‌کنند و از آنجا که اشباع بالاتری دارند، ممکن است سایه‌های رنگی ایجاد شود. PAL به طور خودکار خطاهای انحراف رنگی را حذف کرده و رنگ تصویر را مدیریت می‌کند.

• فریم‌برثانیه (FPS)

اولین FPS برای NTSC، 30 بود. با این حال، با ظهور تلویزیون رنگی، برخی از تلویزیون‌های سیاه و سفید با این محتوا سازگار نبودند. بنابراین، توسعه‌دهندگان یک سیگنال رنگی ویژه به NTSC اضافه کردند که امکان نمایش صحیح محتوای رنگی را فراهم می‌کرد. این امر FPS NTSC را به 29.97 کاهش داد، در حالی که FPS در PAL، 25 بود.

اگر در انتخاب بین فرمت دیسک NSTC و PAL گیر کرده‌اید، به پیشنهادات ما نگاهی بیندازید. ما فکر می‌کنیم اکثر کاربران با NTSC راحت‌تر هستند. از آنجا که هم پخش‌کننده‌های DVD معمولی و هم پخش‌کننده‌های PAL می‌توانند محتوای DVDها را با فرمت NTSC بخوانند، DVDهای PAL اغلب توسط پخش‌کننده‌های NTSC قابل پخش نیستند.

بخش ۳. نحوه‌ی ریپ کردن دی‌وی‌دی NTSC

معنای NTSC و تفاوت آن با فرمت PAL را آموخته‌ایم. برای این‌که تماشای محتوای روی دیسک در هر زمان برایمان آسان‌تر شود، می‌توانیم ویدیوهای آن را ریپ کرده و در فضای ذخیره‌سازی دستگاه ذخیره کنیم. به این ترتیب، حتی اگر در اطرافمان پخش‌کننده دی‌وی‌دی یا درایو نوری نداشته باشیم، می‌توانیم از تماشای فیلم‌های باکیفیت لذت ببریم. ابزارهای ریپ بسیاری عالی‌ای در بازار وجود دارند، اما ما توصیه می‌کنیم FVC Video Converter Ultimate را امتحان کنید. این برنامه علاوه بر این‌که یک پردازشگر دیسک است، یک پخش‌کننده ویدیوی حرفه‌ای و امکانات ویرایش فایل‌های چندرسانه‌ای نیز دارد. بنابراین می‌توانیم چند ویدیو از یک دیسک را در یک فایل بلند ادغام کنیم یا طول ویدیو را هنگام ریپ کوتاه کنیم؛ FVC Video Converter Ultimate حتی از این هم فراتر رفته و امکان افزودن واترمارک روی صفحه یا ایجاد افکت‌های سه‌بعدی را در اختیار ما می‌گذارد.

برای کپی کردن دی‌وی‌دی NTSC به کامپیوتر با استفاده از نرم‌افزار FVC Video Converter Ultimate، باید مراحل زیر را انجام دهید.

مرحله 1. FVC Video Converter Ultimate را روی دستگاه خود دانلود و نصب کنید.

مرحله 2. دی‌وی‌دی خود را در درایو نوری قرار دهید و روی Load Disc > Load DVD Disc کلیک کنید.

مرحله 3. در رابط اصلی، فایل ویدیویی را انتخاب کنید. سپس Output Format را انتخاب کنید تا یک فرمت ویدیویی خروجی برای فایل‌های ریپ‌شده خود برگزینید.

مرحله 4. سپس روی Convert All کلیک کنید تا فایل ویدیویی خود را خروجی بگیرید.

بخش ۴. سوالات متداول در مورد فرمت NTSC

نتیجه

محتوای ما به شما کمک می‌کند بیاموزید NTSC چیست و چه تفاوتی با فرمت PAL دارد. امروزه وقتی این نام را به‌کار می‌بریم، معمولاً منظورمان دی‌وی‌دی‌های NTSC است که نسبت به دی‌وی‌دی‌های PAL سازگاری بیشتری دارند و تقریباً روی هر پخش‌کننده‌ای قابل پخش‌اند. اگر لازم است برای پشتیبان‌گیری، ویدیو را از روی دیسک ریپ کنید، استفاده از FVC Video Converter Ultimate را توصیه می‌کنیم.